Het Rode gevaar

​Michael, student Antioch College,

later dokter van het volk vertelt over

​​​​

DSC_0253.JPG

 

  • Eerste golf van red scare met verzet door IWW en CIO en ACLU

  • de tweede golf van de Red scare: het  McCarthyisme  van de jaren 50 , het verzet daartegen en de revolutionaire jaren in 60 en 70 .

Michael bundelt in zijn verhaal de hele geschiedenis van mensen die deelgenomen hebben aan bewegingen van arbeidersverzet, tegen de uitbuiting door het Amerikaanse kapitalisme.  In de overgang van de negentiende naar de twintigste eeuw maken we kennis met de vurige vakbondsactiviste voor de mijnwerkers  'Mother' Jones.

Na de eerste wereldoorlog komt er een eerste golf van ‘red scare’, met als slachtoffers Elisabeth Gurley Flynn en Big Bill Haywood, de stichters van de anarchistische Industrial Workers of the World. De zanger Joe Hill moest zijn engagement voor de werkende klasse bekopen met executie. Tijdens de jaren 1919-1920 werden honderden migranten uit Oost- en Zuid-Europa en Italië gedeporteerd omdat ze ervan verdacht werden, onder invloed van de Russische revolutie, het anarchisme en het communisme te importeren in de bedrijven. De vele stakingen en rassenrellen die toen ontstonden werden met geweld onderdrukt onder leiding van Procureur-Generaal Michell Palmer. Vandaar dat ze de Palmer Raids worden genoemd.
In de jaren 1930 komt de Congress of Industrial Organisations tot stand, als radicaal alternatief voor de conservatieve American Federation of Labor. Daar de CIO voorstander was van de klassenstrijd, tegen het kapitalisme, en voor directe actie, hadden ze succes, teveel succes volgens de overheid, die hen onder de beschuldiging van communisme zoveel mogelijk bestreed en velen opsloot. Toch gaven velen onder hen hun strijd voor gelijkheid en rechtvaardigheid, en tegen racisme, nog niet op en stichtten de American Civil Liberties Union, waar ze op hun beurt verdacht werden gemaakt maar tot vandaag actief blijven, vooral in het juridisch verdedigen van de vrijheid van meningsuiting, vrijheid van vereniging, vrijheid van pers de rechten van mensen van kleur, LBGT enz.
20190121_100242.jpg

Santa Cruz 21-01-2019

20190121_101219.jpg

Santa Cruz 21-01-2019

Na de tweede wereldoorlog komt er een tweede golf van ‘red scare’, de zogenaamde McCarthy periode, midden in de Koude Oorlog, waarbij alle progressievelingen en activisten, zoals – opnieuw- Elisabeth Gurley Flynn, Claudia Jones en Paul Robeson, Pete Seeger, Bertolt Brecht en syndicale leiders hardhandig werden ondervraagd door de House Committee for UnAmerican Activities (HUAC) naar hun mogelijke betrokkenheid bij de communistische partij. Ook na dit tijdperk – tot en met vandaag – zijn verdachtmakingen van progressieven en activisten als gevaarlijke communisten, of terroristen, nog steeds schering en inslag. De Ku-Klux-Klan is nog steeds actief, en laat zich vooral voelen via politiekorpsen, waarvan ze vaak deel uitmaken.

Meer algemeen tekent de ‘red scare’ nog steeds het anti-communistische en anti-syndicale klimaat in de Verenigde Staten van vandaag.

In dit hoofdstuk behandelen we vooral de verzetsbewegingen. Hoe kwamen ze tot stand? Hoe werden ze ondergraven en gesanctioneerd? Hoe hielden ze stand?

20190121_100540.jpg